شیرین کننده های مصنوعی، جایگزین هایی برای قند مصنوعی تحت نظارت FDA و از رایج ترین مواد موجود در مکمل های غذایی و غذاهای فرآوری شده هستند. این ترکیبات می توانند 100 تا 600 برابر شیرین تر از شکر معمولی باشند، اما کالری غذایی کمی داشته و یا بدون کالری هستند.
این ترکیب های منحصر به فرد با شیرینی بالا و کالری کم، آنها را برای کسانی که می خواهند ذائقه و میل به شیرینی خود را بدون در نظر گرفتن کردن خطرات شکر برطرف نمایند، ایده آل می باشد.
ایمنی
از آنجا که می خواهیم از عوارض احتمالی و جانبی مصرف بیش از اندازه شیرین کننده های مصنوعی به دور باشیم، درک مقادیری که بی خطر تلقی می شوند، به ویژه در مقایسه با مصرف شکر بسیار مفید است. شکر دارای مشکلات مختلفی از جمله افزایش خطر پوسیدگی دندان، افزایش وزن و احتمال ایجاد یا بدتر شدن وضعیت دیابت است.
بسیاری از این شیرین کننده ها به عنوان عامل برخی بیماری ها در آزمایشات آزمایشگاهی حیوانی و انسانی دخیل بوده اند. مهم است که مشخصات (خطرات/فواید) هر شیرین کننده را درک کنید تا بتوانید در مورد غذاهایی که برای مصرف انتخاب می کنید، آگاهانه تصمیم گیری کنید. لیست زیر میزان مصرف روزانه قابل قبول (ADI) چند شیرین کننده مصنوعی برجسته را شرح می دهد. این لیست همچنین میزان غذاهای حاوی شیرین شده مصنوعی که دوز معادل ADI استاندارد را ارائه می دهند، نیز معرفی می کند.
ساخارین (Saccharin)
ADI برابر است با 5 میلی گرم/کیلوگرم : معادل 9 تا 12 بسته پودر در روز
آسپارتام (Aspartame)
(ADI برابر است با 50 میلی گرم/کیلوگرم : معادل تقریبا 19 قوطی نوشابه رژیمی در روز
سوکرالوز (Sucralose)
ADI برابر است با 5 میلی گرم/کیلوگرم : معادل 6 قوطی رژیم غذایی کولا در روز
اسسولفام پتاسیم (Acesulfame K)
ADI برابر است با 15 میلی گرم/کیلوگرم : معادل 31 تا 32 قوطی لیموترش رژیمی در روز
ADI (و سایر استانداردهای رژیم غذایی مصرفی یا DRI) استانداردهای بین المللی بهداشتی-غذایی هستند که برای جایگزینی رژیم غذایی تقریباً 50 ساله طراحی و توصیه شده اند.
برترین شیرین کننده های مصنوعی
1) ساخارین
قدیمی ترین و محبوب ترین شیرین کننده مصنوعی شناخته شده است و تصور می شود 300 تا 500 برابر شیرین تر از شکر رومیزی باشد. آزمایش آزمایشگاهی موش ها در دهه 1970 ، ساخارین را با پیشرفت سرطان مثانه به ویژه در موش های صحرایی مرتبط می دانست. در پاسخ به این مطالعات، FDA دستور داد که غذاهای حاوی ساخارین دارای برچسب باشند:
استفاده از این محصول ممکن است برای سلامتی شما خطرناک باشد. این محصول حاوی ساخارین است که مشخص شده باعث ایجاد سرطان در حیوانات آزمایشگاهی می شود.
با این حال ، مطالعات بعدی نشان داد که مکانیسم تشکیل سرطان در موش ها مشابه انسان نیست. از آنجا که هیچ شواهد واضح و قطعی مبنی بر اینکه مصرف ساخارین منجر به سرطان مثانه در انسان شود وجود نداشت، ساخارین در سال 2000 از گزارش برنامه سم شناسی ایالات متحده در مورد محصولات سرطان زا حذف شد و از سایر لیست های تأیید شده دارای ترکیبات خطرناک و در انتظار بررسی های بیشتر نیز حذف گردید.
2) آسپارتام
آسپارتام که 200 بار شیرین تر از شکر، اندازه گیری شده است، به طور تصادفی در سال 1965 کشف شد. به دلیل مطالعات متناقض متعدد که آن را به سرطان مرتبط می کند، تا سال 1981 تأیید نشد. آسپارتام حاوی فنیل آلانین، یک اسید آمینه ضروری در بدن است. مصرف بیش از حد فنیل آلانین ممکن است باعث ایجاد عوارض جانبی در بدن گردد.
محصولات حاوی آسپارتام دارای برچسب هشدار دهنده هستند:
“فنیل کتونوریک – حاوی فنیل آلانین”
در صورت بارداری یا دیابت، در صورت فشار خون بالا یا حملات اضطرابی، باید از آمینو اسید DL-فنیل آلانین با احتیاط استفاده شود.
3) سوکرالوز
سوکرالوز در سال 1976 کشف شد و 6 برابر شیرین تر از شکر اندازه گیری شد. گزارشات اولیه نشان می دهد که مصرف سوکرالوز ممکن است منجر به عوارض جانبی منفی روی تیموس شود، اندامی که برای عملکرد مناسب خود ایمنی ضروری است. مطالعات بیشتر هیچ اثر منفی بر تیموس نشان نداده و هیچ عارضه احتمالی سرطان زایی ، باروری و عصبی پیدا نکرده است.
شواهد بالینی محدودی وجود دارد که نشان می دهد سوکرالوز ممکن است منجر به ایجاد میگرن شود. علاوه بر این ، طبق مطالعه ای در مقیاس کوچک بر روی افراد چاق ، نشان داده شد که سوکرالوز منجر به اوج سطح گلوکز پلاسما و افزایش ترشح انسولین می شود. تحقیقات بیشتری برای بررسی اثرات سوکرالوز بر پاسخ قند خون و انسولین و توسعه میگرن قبل از نتیجه گیری قطعی لازم است. طبق ادبیات بالینی مربوطه که برای این گزارش مورد بررسی قرار گرفته است، سوکرالوز با کمترین اثرات منفی در بین این چهار شیرین کننده مصنوعی شناخته می شود.
4) آسسولفام پتاسیم
آسسولفام پتاسیم که اغلب با نام Acesulfame K یا Ace K برچسب گذاری می شود، در سال 1967 کشف شد و تصور می شود 180 تا 200 بار شیرین تر از شکر رومیزی باشد. در تحقیقات آزمایشگاهی، مطالعات متناقض بر روی گونه های جوندگان، خطر بالقوه اما تایید نشده سرطان زایی را نشان داده است. با این حالFDA و نهادهای بهداشتی بین المللی، تأیید خود را در مورد آن به عنوان یک محصول غذایی و مکمل اعلام کرده اند.
مطالعات اضافی بر روی جوندگان، نگرانی هایی را در مورد ارتباط این شیرین کننده با اختلال در عملکرد شناختی در مورد استفاده مزمن و همچنین خطرات رشد قبل از تولد ایجاد کرده است ، به ویژه اثرات طولانی مدت در استفاده جهت طعم غذا برای فرزندان. دانشمندان و منتقدان به طور مداوم از انجام آزمایشات بالینی در این مورد حمایت می کنند، به ویژه برای ارزیابی خطرات مصرف طولانی مدت آسسولفام پتاسیم در انسان
مقالات مرتبط :
