ساخارین، قدیمی ترین و اولین شیرین کننده مصنوعی تجاری موجود، در دهه 1870 کشف شد و در 15 سپتامبر 1885 ثبت اختراع شد. یک ترکیب آلی که به طور تصادفی کشف شد و زندگی را برای بشر شیرین تر کرد.
در این مقاله قصد داریم وارد داستان چگونگی پیدایش ساخارین شویم :
آیا می دانستید که اجداد ما که اغلب شکارچی بودند، غذاهایی را می خوردند که سرشار از شیرینی و کالری بودند. در واقع، یک نظریه ژنی وجود دارد که تلاش میکند عادات غذایی کنونی ما را که همچنان سرشار از شیرینی و کالری است، با ارتباط دادن آن به همان اجداد توضیح دهد.
چه بخواهیم و چه نخواهیم، شیرینی ها بخش مهمی از رژیم غذایی ما را تشکیل می دهند و به همین دلیل است که هم شکر و هم شیرین کننده های مصنوعی نقش مهمی در زندگی ما دارند.
با این حال، شیرین کننده های مصنوعی یک پدیده نسبتاً جدید هستند. ساخارین که قدیمی ترین ماده کشف شده است، در اواخر قرن نوزدهم به وجود آمد و با تبدیل شدن به اولین ماده تجاری موجود، تا نیمه دوم قرن بیستم بر صحنه غذایی بشر تسلط داشت.
رمسن با فالبرگ ملاقات می کند
کشف ساخارین ما را به دهه 1870 می برد، زمانی که ایرا رمسن، شیمیدان آمریکایی، به ایالات متحده بازگشت و کرسی استادی در دانشگاه جان هاپکینز را پذیرفت. از آنجایی که دانشگاه به تازگی و در سال 1876 تأسیس شده بود، در واقع رمسن کسی بود که گروه شیمی را در دانشگاه راه اندازی کرد.
پرتره ایرا رمسن
شیمیدان روسی کنستانتین فالبرگ در سال 1877 زمانی که یک شرکت واردکننده شکر او را برای تجزیه و تحلیل خلوص کالاهای وارداتی استخدام کرد، وارد صحنه شد. همان شرکت، فالبرگ را با رمسن مرتبط کرد و از او اجازه گرفت تا از آزمایشگاه دومی برای آزمایش استفاده کند. فالبرگ و رمسن به خوبی با هم کنار آمدند و تا سال 1878، فالبرگ در کنار رمسن در کارهای تحقیقاتی مؤسسه شرکت می کرد.
نقش برجسته کنستانتین فالبرگ بر روی برنز
شکر بدون قند
در یکی از همین روزها، فالبرگ چنان درگیر کار آزمایشگاهی خود بود که تقریباً تا دیروقت شام خود را فراموش کرده بود. وقتی تکهای از نان را شکست و به یک پوستهی فوقالعاده شیرین گاز زد، ابتدا تصور کرد که باید مقداری کیک باشد. وقتی دهانش را شست و سبیلش را با دستمال خشک کرد، متوجه شد که دستمال از نان هم شیرین تر است !
متحیر از این اتفاق، او لیوان آب خود را برداشت. این بار هم بنا به به بخت و اقبال، دهانش را درست در جایی قرار داد که انگشتانش چند لحظه قبل لیوان را نگه داشته بودند و متوجه شد آب مزه شربتی شیرین می دهد. بدون اینکه بداند در حال دگرگونی صنعت شیرینی جهان است، انگشت شست خود را لیسید و سوء ظن خود را مبنی بر آن شیرینی عجیب به اطمینان تبدیل کرد.
فالبرگ که میدانست به طور تصادفی با مادهای از قطران زغالسنگ مواجه شده است که همان «شکر بدونقند» است، به آزمایشگاه برگشت و هر چیزی را که روی میز کارش بود چشید. او منبع را پیدا کرده بود و برای تعیین ترکیب شیمیایی، ویژگی ها و واکنش های آن، هفته ها و ماه ها در آزمایشگاه کار می کرد.
حتی اگر فالبرگ قبلا ساخارین را به صورت تصادفی با روش دیگری سنتز کرده بود، احتمالا هیچگاه دلیلی برای مزه کردن آن نداشت، مگر اینکه این چنین تصادفی آن را مزه نماید. در سال 1879، فالبرگ و رمسن مقاله مشترکی را منتشر کردند که در آن هر دو روش سنتز ساخارین را توصیف می کردند.
شیرین تر از شکر
ساخارین یک ترکیب آلی است که تقریباً 300 برابر شیرین تر از شکر است. اگرچه در ابتدا به نظر می رسید که هیچ یک از کاشفان علاقه ای به پتانسیل تجاری آن ندارند، فالبرگ پس از ترک آزمایشگاه و بدون اطلاع رمسن، برای ثبت این اختراع آلمانی – آمریکایی درخواست داد.
فالبرگ در 15 سپتامبر 1885 حق ثبت اختراع خود را برای ساخارین در ایالات متحده دریافت کرد و خیلی سریع فروشگاهی راه اندازی کرد و آن را به عنوان قرص و پودر به فروش رساند. ساخارین که به عنوان یک شیرین کننده مصنوعی وارد عرصه ی بازار شد، به زودی جایگزین مناسبی برای شکر شد. کمبود شکر و قیمت بالای آن در طول جنگهای جهانی، راه را برای جایگزینی ساخارین به جای شکر هموار کرد و به زودی ساخارین به چیزی فراتر از یک ماده معمولی تبدیل شد.
جهت خرید سدیم ساخارین و یا آگاهی از قیمت سدیم ساخارین از طریق صفحه تماس با ما با کارشناسان مجموعه در ارتباط باشید
مقالات مرتبط :
